DUY DA İNANMA (Hicviye)

Adaleti ayaklar altına alanları, zulmü görüp de susanları tarih affetmez. Çünkü haksızlığa sessiz kalmak, zalimin safında yer almaktır. Dilsiz şeytan olmak yerine, kalemimi kılıç gibi kuşanmayı seçtim. “Duy da inanma” işte bu susmayan kalemin, bu isyan eden yüreğin haykırışıdır.

Ey aziz milletim dinle sözümü

Anlatayım sana gerçek yüzümü

Masalla uyutup yıktı özümü

Refah var derlerse duy da inanma

Saraylar yükseldi halksa aç susuz

Market raflarında fiyatlar uçsuz

Altın olmuş ekmek maaşlar tuz buz

Zafer deseler de duy da inanma

Asgari ücretler erir görmeden

Yoksulluk sınırı uçar durmadan

Nice ocak söner borçlar yüzünden

Şükret masalına duy da inanma

Çocuklar aç büyür gençler umutsuz

Diploma cebinde yaşam arzusuz

Beyin göçü artar vatan sınırsız

Gelecek parlak der duy da inanma

İşsizlik yükselmiş iş yok ortada

Rakamlarla oynar her gün masada

Ekonomi uçar derler havada

Yerle yeksan olmuş duy da inanma

Bankalar batakta lira eriyor

Faiz masalları halkı geriyor

Kriz her haneyi tek tek deliyor

Çare duadır der duy da inanma

Basın özgür değil sesler hep kısık

Gazeteciler yok haberler pısık

Gerçek susturulmuş diller isilik

Özgür medya derler duy da inanma

Adalet kefesi eğrilmiş yamuk

Güçlü olan azgın gariban pamuk

Boşa hak arama dön boynu bükük

Hukuk var derlerse duy da inanma

Depremde onca can gitti boşuna

İmar affı vurdu nice taşına

Yardım değil zillet düştü başına

Anında koştuk der duy da inanma

Yandaşa ballıdan ihale yağdı

Serveti onlara saray sağladı

Fakir için ekmek askıda kaldı

“Bayat severim” der duy da inanma

Satıldı vatanın malı mülkü gör

Toprak mera orman gitti mal ne yer

Gün gelir açılır bu kara defter

Hesabım yoktur der duy da inanma

Ey iktidar şahı bu böyle olmaz

Milletin ahıyla sular durulmaz

Tarih yazar bunu kolay onulmaz

Bâki kalır sanma duy da inanma

Ömer’i dilinden hiç düşürmezsin
Adalet dersin de eşit görmezsin
Devletin malını eş dostla yersin
Hesabı sorulmaz duy da inanma

Halka talkın verip hep sabır dersin
Kendin salkım yutup keyif sürersin
Yetimin hakkını çarçur edersin
Mizanda terazi duy da inanma

Mecliste büyüdü o hain eller

Sustukça azıttı o kanlı diller

Yediği çanağa tüküren itler

Barış diye yazar duy da inanma

Barış deyip gizler kanlı elini

Göstermez kimseye kalleş yönünü

Kim bilmez terörün hain yüzünü

Pusuya çağırır duy da inanma

Tavizle biter mi bu kara bela

Sözünde durmazlar göstermez vefa

Terörsüz Türkiye bunlarla asla

Huzura erdirir duy da inanma

Kürt Kardeşim asla teröre kanmaz

Bin yıllık dostluğa hainler sığmaz

Bayrağımız inmez toprak bölünmez

Kardeşlik bitiyor duy da inanma

Analı babalı ocaklar yanar

Evlatlar toprakta yürekler kanar

“Kan yerde kalmaz” der sonra unutur

Adalet bu derler duy da inanma

Doğrudan şaşmayan Pir Sultan gibi

Gelip de asarmış Hızır’ın biri

Tükrüğüm yalayıp dönersem geri

Korkarım derlerse duy da inanma

Bir gün gelir elbet devran döner yâr

Hak yerini bulur zulüm söner yâr

Adalet gelirse dünya güler yâr

Melânî susarmış duy da inanma

Tahsin MELAN