Elbette...

İyi ki çocuklarımız var.

Türk Gençliği, Türk Milleti'nin çocuklarıdır.

Ve bizler, bu milletin basit birer bireyleriyiz.

Her yaşta, her kıvamda, kıvançlar içinde bizim gençlerimiz onlar.

Ve iyi ki onların; "Atatürk gençliği görev başında!" diye bağıran yürekleri var!

O köken, bu köken diye ayırmıyoruz; hepsini ortak bir

O yüreğe kulak kabartıyoruz. Kütür kütür atıyor.

Öncelikli atışları yurtseverce.

O yürekler yurtlarını çok seviyorlar.

Kuzeyli, güneyli, doğulu, batılı; hepsi soylu bir ana yurdun gür parçaları:

Sonra, milletleri onlar için baş tacı.

Millet ve onun egemenliği en yüce değer.

Bu da yüreklerimizi kabartıyor ki nasıl.

Ve bu çocuklar, Atatürk'ü çok, ama çok seviyorlar.

Çünkü onlar Atatürk'ün Türkiye, Türkiye'nin de Atatürk olduğunu; bu iki büyük değerin de ancak yurtseverlikle var olabileceğini ayırt edebiliyorlar.

Atatürk Cumhuriyeti onlara emanet etti.

Görevlerini biliyorlar. Cumhuriyetin erdem olduğunu, o olmadan onurlu yaşam olamayacağını da biliyorlar.

Bilinçleri yüksek.

Aklı ve bilimi kutsuyorlar.

Doğruya ve gerçeğe ancak onlarla gidilebileceğini algılıyorlar.

Demokrasiyi çok değerli buluyorlar.

Ancak basit kimi egolarla, ulusun sahip olduğu değerleri yok saymanın da ne büyük aymazlık olacağını biliyorlar.

Çağdaş uygarlıklarla uzlaşma, onlarla bütünleşme erekleri var.

Çağdışılığın toplumlara, özellikle de kadınlık dünyasına ne büyük tutsaklık zinciri vurduğunu anlıyorlar.

Onlarla aynı yaşta olan çok geniş kesimlerin, o ya da bu nedenle cehaletin elinde harcandığını da görerek içleri acıyor.

Ülkemizin daha ileri, daha çağdaş eğitim sistemi olması için çaba harcıyor; uyarılarını yapıyorlar.

Her Türk çocuğunun nitelikli ve çağdaş eğitim alması gerektiğini düşünüyorlar.

Yoksa, karanlığın elinde çırpına çırpına körerip gidecek genç nüfusun büyük bir insanlık dramı ve büyük bir ulusal kayıp olduğunu da görüyorlar.

Bu çocuklar, bizim çocuklarımız.

Onlar Atatürk gençliği; ve elbette Türk gençliği.

Onlar bizim övüncümüz, gururumuz, geleceğimiz.

İyi ki varlar ve iyi ki bizim çocuklarımız.

Yaşayın çocuklar, çok yaşayın.

Hepsinin nurlu alınlarını yürekten öpüyor, ışıklar içinde bir Türkiye diliyorum...

Prof. Dr. Kemal Arı