Bir ülkede suç örgütlerinin yalnızca yetişkinleri değil çocukları da hedef aldığı bir tablo ortaya çıkmışsa, artık mesele münferit bir güvenlik başlığından çıkmış; siyaseti, adaleti, ekonomiyi, kültürü ve toplumsal barışı ilgilendiren geniş bir yapısal soruna dönüşmüş demektir.

Çeteler, fuhuş hatları, mala el koyma şebekeleri, fidye çarkları, kumarhaneler…, çocuklara kadar uzanan kirli ağlar, buzdağının görünen yüzüdür. Asıl mesele, bu ağları mümkün kılan zeminlerdir.

Çocuklara Kadar İndirgenen Suç Ağları Neden Oluşur?

Bir suç örgütünün çocukları kullanmaya başlaması, o ülkede üç şeyin aynı anda çöktüğünü gösterir:

1. Sosyal Çöküntü

  • Yoksulluk, eğitimsizlik, inanç, ulus milliyet ayrımcılığı, umutsuzluk…

Çocukların sokak ekonomilerine sürülmesi, örgütlerin onları kolay hedef alması demektir. Çünkü çocuklara:

  • psikolojik baskı daha kolay kurulur,
  • ucuz iş gücü olarak görülür,
  • hukuki yaptırımlar yetişkinlere göre daha hafiftir.

2. Kurumların Çaresizliği ya da Göz Yumması

Yönetimin etkin olmadığı yerlerde suç örgütleri “alternatif düzen” kurarlar.

Çeteler:

  •  Borç verir,
  •  Tahsilat yapar
  •  Arabuluculuk yapar
  •  Politikaları belirler
  •  Güvenliği sağlarsa, orada devlet otoritesi değil, çete düzeni hâkimdir.

3. Kolay Zenginleşme Kültürü

Sanatçı konserleri, sporcu transferlerinin   maddi kazanımları, yaşamları basın- yayınla   reklam edilerek gençler, çalışarak değil kısa yoldan köşe dönmeye çalışıyorlar. Eğitime olan ilgiyi ortadan kaldırıldı. Bu kültürel iklimde çeteler kendilerine hem insan kaynağı hem de müşteri bulmakta zorlanmıyor.

Çetelerin Oluşumu ve Zayıflıklar